هلالی دوش


پیرمردی چوب در دست آه بر دل

                   نم نمک آهسته میرفت

                          زیر لب می خواند اشعاری ،

                                                              نمی دانم

یا مصیبتنامه ای در وصف

                                    نا اهلی فرزندی

                                                         و یاری

هرچه می گفت

           یا نمی گفت

یاکه می خورد

نوش جانش باد

دعای خیر خواهان توش راهش باد

 

گربه برنایی سبویی نوش کرده

یابه آواز زنی هرزه حسابی گوش کرده

یا که نه!

غمخوار مردان هلالی دوش بوده

ویا با دانای شهر عالمان هم دوش بوده

هرچه کرده

هرچه بوده

دست حق یار و پناهش

٩/٢/٨۵

 

/ 0 نظر / 13 بازدید